آیا تفاوتی در الگوهای گلیکوزیلاسیون بیوسیملارها و بیولوژیک ها وجود دارد؟
در قلمرو پزشکی مدرن، بیولوژیک ها و بیوسیملارها به طور فزاینده ای نقش های حیاتی ایفا می کنند، به ویژه در درمان بیماری های پیچیده مختلف. به عنوان یک تامین کننده بیوسیملار، من عمیقاً از اهمیت درک ظرافت های بین این دو موجودیت آگاه هستم، و یکی از جنبه های کلیدی که اغلب مورد بررسی قرار می گیرد، الگوهای گلیکوزیلاسیون است.
گلیکوزیلاسیون یک فرآیند اصلاح پس از ترجمه است که در آن کربوهیدرات ها به پروتئین ها اضافه می شوند. این یک مکانیسم بسیار پیچیده و تنظیم شده است که می تواند به طور قابل توجهی بر عملکرد بیولوژیکی، فارماکوکینتیک، ایمنی زایی و اثربخشی یک داروی بیولوژیک تأثیر بگذارد. از آنجایی که بیولوژیک ها معمولاً مولکول های بزرگ و پیچیده ای هستند که توسط موجودات زنده تولید می شوند، الگوهای گلیکوزیلاسیون آنها می تواند بسته به عوامل متعددی مانند رده سلولی تولید، شرایط کشت و فرآیندهای خالص سازی متفاوت باشد.
بیولوژیک ها اغلب طی یک فرآیند طولانی و پرهزینه توسعه می یابند. آنها اولین داروهای کلاس هستند که تحت آزمایشات بالینی و تحقیقات گسترده برای اثبات ایمنی و اثربخشی خود قرار گرفته اند. به عنوان مثال، بسیاری از آنتی بادی های مونوکلونال مورد استفاده در درمان سرطان و بیماری های خودایمنی، بیولوژیک هستند. این داروها در رده‌های سلولی خاصی مانند سلول‌های تخمدان همستر چینی (CHO) یا سلول‌های میلوم موشی تولید می‌شوند. الگوهای گلیکوزیلاسیون این بیولوژیک ها مشخصه سیستم تولید است و در طول فرآیند تولید به شدت کنترل می شود تا کیفیت محصول ثابت تضمین شود.
از سوی دیگر، بیوسیملارها به گونه ای طراحی شده اند که از نظر کیفیت، ایمنی و کارایی بسیار شبیه به یک محصول مرجع بیولوژیکی موجود باشند. الزامات نظارتی برای بیوسیملارها یک مطالعه قابل مقایسه جامع با بیولوژیک مرجع را الزامی می کند که شامل ارزیابی الگوهای گلیکوزیلاسیون است. با این حال، دستیابی به یک الگوی گلیکوزیلاسیون یکسان با بیولوژیک مرجع بسیار چالش برانگیز است.
یکی از دلایل اصلی تفاوت های بالقوه در الگوهای گلیکوزیلاسیون بین بیوسیملارها و بیولوژیک ها، سیستم تولید است. اگرچه بیوسیملارها ممکن است از رده های سلولی مشابه به عنوان بیولوژیک مرجع استفاده کنند، هنوز هم می تواند تغییراتی داشته باشد. بانک‌های سلولی مختلف، حتی از یک نوع سلولی، ممکن است زمینه‌های ژنتیکی کمی متفاوت داشته باشند که می‌تواند بر دستگاه گلیکوزیلاسیون درون سلول‌ها تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، یک بیوسیملار تولید شده در یک دسته متفاوت از سلول های CHO ممکن است مشخصات گلیکوزیلاسیون متفاوتی در مقایسه با بیولوژیک مرجع به دلیل تغییرات ژنتیکی جزئی داشته باشد.
شرایط فرهنگ نیز نقش بسزایی دارد. عواملی مانند دما، pH، در دسترس بودن مواد مغذی و سطح اکسیژن در طول فرآیند کشت سلولی می‌توانند بر گلیکوزیلاسیون تأثیر بگذارند. تولیدکنندگان بیوسیملار ممکن است شرایط کشت خود را برای بهبود بهره وری و کارایی هزینه بهینه کنند، که می تواند به طور ناخواسته منجر به تغییر در الگوی گلیکوزیلاسیون شود. به عنوان مثال، غلظت بالاتر مواد مغذی ممکن است باعث رشد سریعتر سلول شود، اما همچنین می تواند فعالیت گلیکوزیل ترانسفرازها، آنزیم هایی که مسئول افزودن کربوهیدرات ها به پروتئین ها هستند را تغییر دهد.
فرآیندهای تصفیه همچنین می توانند بر گلیکوزیلاسیون تأثیر بگذارند. روش های مختلف تصفیه ممکن است درجات مختلفی از گزینش پذیری برای اشکال گلیکوزیله و غیر گلیکوزیله پروتئین داشته باشند. یک تولیدکننده بیوسیمار ممکن است از استراتژی تصفیه متفاوتی برای دستیابی به سطح خلوص مشابه بیولوژیک مرجع استفاده کند، اما این می تواند منجر به تفاوت در پروفایل گلیکوزیلاسیون نهایی شود.
بیایید به چند نمونه از بیوسیملارها و بیولوژیک مرجع آنها نگاهی بیندازیم.ستوکسیماب یک داروی ضد تومور استیک بیولوژیک شناخته شده است که در درمان انواع خاصی از سرطان استفاده می شود. هنگام توسعه بیوسیمیل کتوکسیماب، سازنده باید الگوهای گلیکوزیلاسیون را به دقت ارزیابی کند. هر گونه تفاوت در گلیکوزیلاسیون می تواند به طور بالقوه بر میل اتصال آنتی بادی به آنتی ژن هدف تأثیر بگذارد که به نوبه خود می تواند بر فعالیت ضد توموری آن تأثیر بگذارد.
Benralizumab برای آسم شدید ائوزینوفیلیک استفاده می شود. گلیکوزیلاسیون بنرالیزوماب می تواند بر توانایی آن در اتصال به ائوزینوفیل ها و کاهش آنها تأثیر بگذارد. بیوسیمار بنرالیزوماب ممکن است الگوی گلیکوزیلاسیون کمی متفاوت داشته باشد که به طور بالقوه می تواند بر فارماکودینامیک و کارایی بالینی آن تأثیر بگذارد.
آنتی بادی مونوکلونال وودولیزوماب برای کولیت اولسراتیویک بیولوژیک مهم دیگر است. گلیکوزیلاسیون ودولیزوماب می تواند بر تعامل آن با اینتگرین در روده تأثیر بگذارد، که برای اثر درمانی آن در کولیت اولسراتیو بسیار مهم است. یک بیوسیمیل با الگوی گلیکوزیلاسیون متفاوت ممکن است خواص فارماکوکینتیکی مانند نیمه عمر یا توزیع بافتی متفاوت داشته باشد.
درمان پسوریازیس با آنتاگونیست سکوکینوماب. Secukinumab یک داروی بیولوژیک است که برای درمان پسوریازیس استفاده می شود. گلیکوزیلاسیون سکوکینوماب می تواند بر ایمنی زایی آن تأثیر بگذارد. یک بیوسیملار با الگوی گلیکوزیلاسیون ناسازگار ممکن است به احتمال زیاد باعث ایجاد پاسخ ایمنی در بیماران شود که منجر به مشکلات ایمنی بالقوه می شود.
آنتی بادی های مونوکلونال انسانی Denosumab دارای فعالیت ضد سرطانی هستند. دنوزوماب در درمان سرطان های مرتبط با استخوان استفاده می شود. گلیکوزیلاسیون دنوزوماب می تواند بر اتصال آن به RANKL، یک پروتئین کلیدی درگیر در تحلیل استخوان تأثیر بگذارد. یک بیوسیمیل با مشخصات گلیکوزیلاسیون متفاوت ممکن است میل پیوندی متفاوتی با RANKL داشته باشد که می تواند بر کارایی آن در جلوگیری از تحلیل استخوان تأثیر بگذارد.
علی‌رغم این تفاوت‌های بالقوه در الگوهای گلیکوزیلاسیون، توجه به این نکته مهم است که سازمان‌های نظارتی الزامات سخت‌گیری دارند تا اطمینان حاصل کنند که بیوسیملارها از نظر ایمنی و کارآیی بسیار شبیه به بیولوژیک مرجع خود هستند. تولیدکنندگان بیوسیملار ملزم به انجام مطالعات تحلیلی و بالینی گسترده هستند تا نشان دهند که هر گونه تفاوت در گلیکوزیلاسیون تأثیر بالینی معنی‌داری بر محصول ندارد.
از دیدگاه یک تامین کننده، ما متعهد به تولید بیوسیملارهایی با الگوهای گلیکوزیلاسیون هستیم که تا حد امکان به بیولوژیک های مرجع نزدیک باشد. ما در تجهیزات پیشرفته تولید و تکنیک های تحلیلی پیشرفته برای نظارت و کنترل فرآیند گلیکوزیلاسیون سرمایه گذاری می کنیم. تیم‌های کنترل کیفیت ما تجزیه و تحلیل‌های عمیقی را انجام می‌دهند تا اطمینان حاصل کنند که هر دسته از بیوسیملارها بالاترین استانداردهای شباهت را با محصول مرجع دارند.
اگر در بازار بیوسیمیلرهای با کیفیت بالا هستید، از شما دعوت می‌کنیم که با ما تماس بگیرید و گفتگو کنید. ما مشتاقیم تا در مورد اینکه چگونه محصولات ما می توانند نیازهای شما را برآورده کنند و به بهبود مراقبت از بیمار کمک کنند، بحث کنیم. بیایید احتمالات همکاری با یکدیگر را برای ارائه درمان های در دسترس و موثرتر به بازار بررسی کنیم.
مراجع
- والش، جی (2018). معیارهای بیودارویی 2018. بیوتکنولوژی طبیعت، 36(10)، 911 - 928.
- باتلر، ام (2005). کشت و فناوری سلول های حیوانی علم گارلند.
- جین، ا.، و سورش، ام آر (2017). گلیکوزیلاسیون در آنتی بادی های مونوکلونال درمانی پیشرفت های بیوتکنولوژی، 35 (6)، 671 - 685.